2012 verslagen

terug naar hoofdmenu

 

Verslag van een bezoek in december 2012 aan de SOB van 44 Pantserinfanteriebataljon Johan Willem Friso.

            Op maandag 10 december 2012 en dinsdag 11 december 2012 hebben 4 leden van de afdeling Fryslân van de KVNRO een bezoek gebracht aan de SOB (Schiet Oefeningen Bergen) van 44 Pantserinfanteriebataljon Johan Willem Friso.

            Zij waren daartoe uitgenodigd door Maj Rein Faber, de plaatsvervangend bataljonscommandant. De 4 leden waren Lkol Gerard Frijling, Elnt Johan Robijn, Maj Sicor Smits en Lkol Auke-Roel de Vries.

Op maandag 10 december was het vertrek ’s-morgens om 6.40 uur vanuit Oudehaske. Gelukkig was het niet glad en niet mistig. Het vervoermiddel was een prima auto van Duits fabricaat met 540 paarde krachten.

Via de grensovergang Nieuweschans en vervolgens langs Oldenburg en Bremen werd na een voorspoedige reis om  9.55 uur de poort van het Lager Hörsten bereikt. Een afstand van ongeveer 340 kilometer was, ondanks een koffie / sanitaire stop onderweg, snel overbrugd. Lager Hörsten maakt onderdeel uit van de Truppenübungsplatz

Bergen-Hohne. Dit is met 28.400 hectare het grootste oefenterrein van Europa. Het beschikt over een scala aan schietbanen, werk- en slaapgebouwen en bivakplaatsen voor militairen en is gelegen ongeveer 40 kilometer ten noorden van Hannover.

            De op wacht staande soldaat van 44 Pantserinfanteriebataljon was geïnformeerd over het bezoek en vandaar dat na het tonen van de defensiepassen snel toegang tot het kazernecomplex werd verkregen. De staf van 44 Pantserinfanteriebataljon was gelegerd in gebouw 6.




Met Maj Faber had ik afgesproken dat Gerard, Johan, Sicor en ikzelf om 10.00 uur ons zouden melden en dat gebeurde ook. Na een hartelijke ontvangst door Maj Faber en na het nuttigen van een kop koffie werden de sleutels van 2 legeringskamers door Aoo Dinant van Duuren van de sectie 1 aan Gerard en mij overhandigd.

De beide legeringskamers met elk 8 slaapplaatsen waren gelegen op de 1e verdieping van gebouw 6. Gerard en Johan namen de ene kamer en Sicor en ik de andere kamer. Na het opmaken van de bedden en het plaatsen van de bagage op de legeringskamers werd vervolgens door Maj Faber een korte briefing gegeven in de stafkamer op de begane grond over het doel- en de wijze van uitvoering van de schietoefeningen van maandag 10 december 2012 tot en met vrijdag 14 december 2012.

            De schietoefeningen vonden plaats met het 35 mm kanon van het CV 90 pantserinfanteriegevechtsvoertuig, maar ook met het .50 machinegeweer van het Fennek verkenningsvoertuig en met de handwapens (het geweer Colt C7 en het lichte machinegeweer Minimi) van uitgestegen pantser-infanteristen.

            Om 11.45 uur hebben wij met Maj Faber geluncht in de All-Ranks eetzaal.

            Om 12.10 uur vond het vertrek plaats met Maj Faber als chauffeur in een Renault personenbusje naar een schietbaan waar met CV 90 voertuigen het schieten met het 35 mm kanon werd beoefend. De oefenomstandigheden waren winters door de lage temperatuur (ongeveer minus 1 graad Celsius), behoorlijk wat wind en veel sneeuw. Het was interessant om te zien hoe met de CV 90 voertuigen werd geoefend. Met speciale elektronische apparatuur kon de oefenleiding elk schot analyseren en de schutter wijzen op de fouten die werden gemaakt bij het opzoeken van het doel en het afvuren van het 35 mm kanon. Helaas werden de schutters regelmatig geconfronteerd met (elektronische) storingen aan het CV 90 voertuig en het 35 mm kanon. Dit leidde tot vertraging in het schietoefenprogramma.





            De volgende bestemming om 14.30 uur was Baan 41. Dit is een Nederlands PMT (Protestants Militair Tehuis) gelegen nabij het Lager Hörsten. Onderdeel van Baan 41 is de Dutch Army Shop (DAS). Dit is een winkel waar Nederlandse militairen tot een bedrag groot EUR 200,00 belastingvrije goederen kunnen kopen, zoals kleding, zonnebrillen en schoenen. In Baan 41 konden wij weer enigszins op temperatuur komen onder het genot van koffie en warme chocolademelk. Ook kon Johan hier zijn voeten drogen. Tot zijn verbazing had hij ervaren, dat hij op de schietbaan natte voeten had gekregen. Nadere inspectie van zijn legerschoenen onthulde de oorzaak van de natte voeten, namelijk een paar grote scheuren in de zolen. Hij probeerde dit vervolgens op te lossen door zijn schoenen uit te trekken en de schoenen daarna met plastic zakjes om zijn voeten weer aan te trekken. Succes verzekerd.




            Om 15.15 uur vertrokken wij naar de volgende bestemming, te weten een schietbaan waar door uitgestegen pantser-infanteristen een aanvallend- en verdedigend gevecht met scherpe munitie werd beoefend. Het viel op dat er met veel enthousiasme werd geoefend en het was ontzettend leuk om dit van zeer nabij te aanschouwen.

            Om 16.10 uur was de terugkomst bij gebouw 6. Maj Faber stelde het Renault personenbusje ter beschikking waarna met Sicor als chauffeur vervolgens door Gerard, Johan, Sicor en ikzelf nog een bezoek werd gebracht aan het herdenkingscentrum van het voormalige concentratiekamp Bergen-Belsen. Ik was er eerder geweest, namelijk op 4 mei 1985 met 42 Pantserinfanteriebataljon Limburgse Jagers tijdens een herdenkingsbijeenkomst. Dit bataljon was toen gelegerd op de Nederlandse kazerne Seedorf nabij de Duitse plaats Zeven. Johan was er eerder geweest in 1970 tijdens een schietserie in Bergen-Hohne van 11 Tankbataljon. Bij elk nieuw bezoek wordt je weer stil wanneer je beseft hoeveel ellende en leed de gevangenen hebben moeten ondergaan bij hun verblijf in dit concentratiekamp en ook wanneer je denkt aan het grote aantal mensen die er zijn omgekomen.

            Om 17.40 uur waren Gerard, Johan, Sicor en ikzelf weer terug in gebouw 6. De bataljonscommandant, Lkol Paul van der Touw, was toen ook in gebouw 6 aanwezig en wij hebben even met hem gesproken.

            Na het warm eten was er om 18.15 uur een bataljonsstafvergadering waarbij ook de compagniescommandanten aanwezig waren.

Aan het eind van de vergadering nam Lkol Van der Touw het woord en richtte zich tot Gerard.

Lkol Van der Touw deelde mede, dat de regimentsraad van het Regiment Johan Willem Friso had besloten om Gerard, vanwege zijn vele goede werkzaamheden voor het Regiment, tot “Ere-Soldaat” bij het Regiment te benoemen. ( Zie ook einde verslag)

Gerard kreeg grote ogen en was helemaal verrast door deze mededeling. Door een ferme handslag van Lkol Van der Touw op de linkerschouder van Gerard werd deze benoeming geformaliseerd. Na afloop van de vergadering heb ik namens Gerard, Johan, Sicor en mijzelf, als dank voor hun gastvrijheid, aan Lkol Van der Touw en aan Maj Faber ieder een fles Weduwe Joustra Beerenburg overhandigd. Daarna zijn wij met Lkol Van der Touw en Maj Faber naar het hiervoor genoemde Nederlandse PMT Baan 41 gegaan en hebben aldaar een gezellige avond gehad.

            Om 22.30 uur waren Gerard, Johan, Sicor en ikzelf weer terug in gebouw 6 en op de kamer van Gerard en Johan hebben wij onder het genot van kaas, worst en Weduwe Joustra Beerenburg nog even nagepraat.

Na een goede nachtrust hebben wij op dinsdag 11 december 2012 om 8.00 uur ontbeten. Na het opruimen van de legeringskamer en het inleveren van de sleutel bij Aoo Van Duuren, voornoemd, zijn Gerard, Johan, Sicor en ikzelf om ongeveer 9.00 uur met Aoo Van Duuren als chauffeur en begeleider in het Renault personenbusje vertrokken naar een schietbaan waar Fennek verkenningsvoertuigen met hun .50 machinegeweren aan het schieten waren. Het weer was aanmerkelijk beter dan de vorige dag, namelijk geen wind en een zonnetje. Met de aanwezige sneeuw op de grond gaf dit een echt wintersportgevoel.

            Na het schieten met de .50 machinegeweren te hebben aanschouwd zijn wij vervolgens naar een schietbaan gereden waar 2 groepen pantserinfanteristen met hun handvuurwapens en scherpe munitie een aanvallend- en verdedigend gevecht te voet aan het oefenen waren. Er werd met veel inzet geoefend en het was leuk om dit te kunnen zien.




            Vervolgens werd er terug verplaatst naar de kazerne waar er werd geluncht. Om 13.00 uur werd met Aoo Van Duuren als chauffeur en begeleider vanaf de kazerne vertrokken naar een schietbaan waar CV 90 voertuigen aan het oefenen waren. Op deze schietbaan zijn Johan, Sicor en ikzelf achterin een CV 90 voertuig  meegereden en hebben daarbij ervaren de knal wanneer het 35 mm kanon wordt afgevuurd. Op een monitor achterin konden wij zien wat er buiten gebeurde. Na te zijn uitgestegen uit de CV 90 hoorden wij van de schietbaan naast ons gigantische knallen komen.

            Op deze schietbaan was een Duitse tankeenheid met Leopard 2 A6 tanks aan het schieten. Op verzoek van Gerard, Johan, Sicor en ikzelf is Aoo Van Duuren met ons naar deze schietbaan gereden. Wij werden zeer gastvrij ontvangen, eerst door een Duitse soldaat die bewapend met een UZI-machinepistool op wacht stond bij de ingang van de schietbaan en daarna op de schietbaan door een Duitse Oberfeldwebel. De Oberfeldwebel vond het geen probleem dat wij op bezoek kwamen en trakteerde ons op kerstkransjes. Daarna mochten wij een Leopard 2 A6 tank bezichtigen.

Aoo Van Duuren had, zonder medeweten van Johan, aan de Duitse hoofdschietinstructeur gevraagd of Johan wellicht een keer mocht meerijden met een Leopard 2 A6 tank. Johan heeft namelijk tijdens zijn dienstplicht gediend bij de cavalerie.




            Op de schietbaan moest de Leopard 2 A6 tank vanaf het platform bij de controletoren eerst ongeveer 600 meter het terrein inrijden voordat er gevuurd mocht worden. De hoofdschietinstructeur antwoordde dat Johan kon meerijden en wanneer hij zou willen ook wel kon schieten. Vervolgens werd tegen Johan, die zeer verrast was, gezegd dat hij kon meerijden. Hij moest plaats nemen in een Leopard 2 A6 tank op de plaats van de schutter. Daarna reed de tank ongeveer 600 meter naar voren. Pas toen kreeg Johan, tot zijn grote vreugde, te horen dat hij zelf mocht schieten. Na het afvuren van 2 granaten (beide treffers) kwam Johan met de tank weer teruggereden naar het platform bij de controletoren.



            In de tussentijd had de Oberfeldwebel aan Sicor en mij gevraagd of wij ook een keer wilden schieten met de Leopard 2 A6 tank. Deze vraag verraste ons, maar wij hoefden niet lang na te denken en antwoorden met een volmondig “Ja, gerne”. Nadat Johan de tank had verlaten ging ik op de plaats van de schutter zitten en Sicor ging op de plaats van de lader staan. De tank reed ongeveer 600 meter na voren. Aldaar aangekomen vroeg de Oberfeldwebel, die de tankcommandant was, aan mij om een doel op te sporen. Met een klein stuurwiel kon ik de koepel van tank laten draaien en het kanon op en neer bewegen. Via een soort verrekijker had ik zicht naar buiten. Op een afstand van ongeveer 1200 meter nam ik een huis als doel. De afstand werd met een laserafstandsmeter vastgesteld. Na het scherpstellen van het doel en nadat Sicor het kanon had geladen met een granaat van ruim 20 kilo zwaar, heb ik het kanon afgevuurd. Het afvuren vond plaats door een knopje aan de linker bovenkant dan wel aan de rechter bovenkant van het stuurwiel in te drukken. Het afvuren veroorzaakte een behoorlijk knal. Aan de buitenkant van de tank is deze knal echter heviger. Mijn schot was een treffer.

            Vervolgens wisselden Sicor en ik van plaats. Nadat ik het kanon had geladen heeft Sicor een granaat afgevuurd, hetgeen ook een treffer was. Bij het afvuren van het kanon heeft dit op de ladersplaats een geweldige luchtverplaatsing tot gevolg. Voorts is het indrukwekkend om te ervaren met hoeveel kracht het kanon naar achteren beweegt bij het afvuren. Bij het laden van het kanon moet je er goed op letten, dat je de granaat met een gebalde vuist het laatste stukje in de loop duwt. In de praktijk is het namelijk in het verleden veelvuldig voorgekomen dat laders 1 of meer vingers verloren, omdat zij de granaat het laatste stukje niet met een gebalde vuist maar met een open hand in de loop duwden. De afsluiter van het kanon klapt echter met grote kracht dicht en nam daarbij soms 1 of meer vingers van de lader mee.

Nadat Sicor zijn granaat had afgevuurd reed de tank weer terug naar het platform bij de controletoren.

            Daarna kwam Aoo Van Duuren aan boord die ging zitten op de plaats van de schutter. De tank reed weer ongeveer 600 meter naar voren met mij als lader. Aoo Van Duuren heeft 4 granaten afgevuurd (allen treffers). Bij terugkeer op het platform bij de controletoren hebben Johan, Sicor en ik, als dank voor het mogen schieten, aan een Hauptmann die als veiligheidsofficier optrad en aan de hoofdschietinstructeur en aan de Oberfeldwebel ieder de unieke badge (de Fryske pompeblêden gecombineerd met het NAVO embleem) van de afdeling Fryslân van de KVNRO overhandigd. Deze 3 mannen waren uitermate vereerd met dit cadeau.

            Na terugkeer om ongeveer 15.45 uur in gebouw 6 vertelden wij onze belevenissen met de Duitsers aan Lkol Van der Touw en Maj Faber. Zij waren zeer verbaasd bij het aanhoren van ons verhaal. Volgens hen zou dit nooit zijn gebeurd bij een Nederlandse tankeenheid. Hierdoor is Johan als 65-jarige thans de laatste Nederlandse cavalerist die met een Leopard 2 A6 tank heeft geschoten. Dat is zeer uniek te noemen !

            Het was onvoorstelbaar hoe gastvrij de Duitse cavaleristen ons hebben ontvangen op de schietbaan. Na afscheid te hebben genomen van Lkol Van der Touw en Maj Faber en na hen nogmaals te hebben bedankt voor hun gastvrijheid, zijn Gerard, Johan, Sicor en ik om 16.30 uur vanaf gebouw 6 vertrokken naar Oudehaske.

            Onderweg hebben wij in de buurt van Leer nog genoten van heerlijke Duitse schnitzels en bratkartoffeln. Na een voorspoedige reis (zonder sneeuw, mist of gladheid) zijn wij om  20.40 uur in Oudehaske aangekomen.

            Afsluitend kan worden gezegd dat het bezoek aan de schietoefeningen van 44 Pantserinfanteriebataljon Johan Willem Friso een fantastische ervaring is geweest met als absoluut hoogtepunt het schieten met de Duitse Leopard 2 A6 tank.

Bovendien heeft 44 Pantserinfanteriebataljon Johan Willem Friso er een “Ere-Soldaat” bij gekregen.

 

Lkol (R) Auke-Roel de Vries

 

De Regimentsraad 44e Painfbat JWF

De Regimentsraad kan aan actief dienende, aan niet-actief dienende militairen en aan burgers de eretitel van “Ere-soldaat Johan Willem Friso” verlenen. De voordracht tot het verlenen van een eretitel kan uitgaan van de Regimentscommandant, tenminste 3 leden van de Regimentsraad of een ander overlegorgaan binnen het Regiment. Over de voordracht wordt door de Regimentsraad gestemd en bij meerderheid wordt de voordracht aanvaard.

 

Om voor de eretitel in aanmerking te komen moet:

 

(1) de begiftigde door persoonlijke inzet zijn waarde voor het Regiment hebben bewezen, en

(2) de naam van de begiftigde zonder blaam zijn, ook in de tijd dat hij niet in c.q. voor het Regiment werkzaam was.

 

De rechten verbonden aan de eretitel zijn:

 

(1) de begiftigde mag de eretitel voeren bij alle gelegenheden waarbij het Regiment zich presenteert,

(2) hij mag de eretitel dragen tot het moment waarop de begiftigde overlijdt of hij daarvoor hiervan vrijwillig afstand doet of tot het moment waarop de Regimentsraad beslist dat hij de titel niet langer mag dragen,

(3) hij mag ongevraagd de Regimentsraad van advies dienen en is daartoe verplicht indien hem dat door de Raad wordt verzocht,

(4) hij wordt uitgenodigd bij alle gebeurtenissen waarbij het Regiment zich als Regiment presenteert.


Hieronder de "Oorkonde"


Ere-Soldaat





Op 10 december is luitenant-kolonel bd. Gerard Frijling door de Regimentscommandant benoemd tot Ere-Soldaat bij het Regiment. De benoeming vond plaats in Bergen-Hohne tijdens een bezoek van Friese reserve  - officieren aan het bataljon.

Deze eretitel wordt verleend aan hen die bijzondere diensten bewijzen aan het Regiment. Gerard Frijling is bestuurslid bij de Koninklijke Vereniging van Nederlandse Reserve Officieren (KVNRO) afdeling Friesland en vormt een drijvende kracht achter de goede relaties tussen het Regiment en de Friese reserve - officieren.

Een vast onderdeel op de gezamenlijke agenda is de jaarlijkse wedstrijd pistool schieten. Een wedstrijd die wordt geschoten op .22 en daarom winnen meestal de reserve -officieren. In 2013 wordt de wedstrijd geschoten met Glock. Eens kijken wie er dan de beste kansen heeft!



 


Van verlening van eretitels wordt aantekening gehouden op een erelijst. Deze lijst hangt zichtbaar in het Stafgebouw van 44 Pantserinfanteriebataljon en is hieronder zichtbaar:

 

"Ere-Overste"

 

Kol P.A.F. Cavadino

Kol E.H. Lensink

 

"Ere-soldaat"

 

Res Elnt arts K. Aling

Aooi L.G.J. van Hamersveld

Dhr. J. Roukema

Maj art M. Souman

Maj L.P. de Witte

Maj ma J.A. Sweris

Aooi J.N.M. Haans

Kap J.J. Mes

Luitenant-kolonel F. Otsen

Luitentant-kolonel b.d. G. Frijling

 

 

terug naar hoofdmenu



2012-12-15 Mid Winter Schieten

 

Op zaterdag 15 december 2012 is het weer zover. Voor de 50e keer  het Mid Winter Schieten.

Ook deze keer weer bij MSV Scramble met .22 pistolen.

 

Geheel volgens traditie wordt er eerst een appel afgenomen. De commandant Lkol. G. Frijling inspecteert samen met de schutter van het jaar 2012 Elnt. G. van Meegdenburg de manschappen.

Hier blijkt dat de ruime ervaring en ver gevorderde integratie van de diverse krijgsmacht onderdelen dat dit  appel een genoegen is om naar te kijken. Indien mogelijk wil ik u uitnodigen om het filmpje hiervan te bekijken en dan vooral te letten op zaken als de eenheid van tenue en het uitvoeren van de bevelen van de commandant.

 

Binnen wordt er eerst een veiligheidsinstructie gegeven. Het team van m.s.v. Scramble, dat bestaat uit Harrie (baancommandant), Fred en Kees, zorgt voor de begeleiding. Op de schietbaan en aan de bar. Nieuw dit jaar is dat er achter elke onervaren schutter een ervaren schutter staat.

 

Naast het schieten (militair pistool) is er natuurlijk ook de nog de traditionele intelligentietest.

Het schieten en de intelligentietest worden in een rap tempo afgewerkt,  zodat iedereen op tijd klaar is voor het feest.

 

Bijzonder is dat er dit jaar geen samenzijn in de mess is maar een galafeest ter ere van het 50-jarige bestaan van de schietclub. Dit feest wordt samen met de partners groots gevierd.

 

In de lounge worden de resultaten van het schieten en de intelligentietest bekend gemaakt.

Schieten: eerste  prijs is voor Tlnt Jelte Pijl

De eerste prijs bij de intelligentietest is voor de Lkol Auke Roel de Vries.

 

Hierna kunnen we plaatsnemen in de zaal. De commandant heet een ieder welkom en houdt daarna zijn jaarrede. Daarna start het lopend buffet en diverse leden spreken de zaal toe. Het lid van verdienste en tevens het oudste lid , de Elnt. W. Hansen,  heeft een lied gecomponeerd en dit wordt uit volle borst door de zaal meegezongen.

 

Ten slotte werd de schutter van het jaar 2013 aangewezen: het is de majoor Ype Smid.

Ype is zeer verbaasd en heeft een bijzonder korte speech……. (Bedankt en tot volgend jaar!).

Hij zal zorg dragen voor het Midwinter Schieten 2013 op zaterdag 14 december a.s..

 

terug naar hoofdmenu




2012-04-11 

Aanbieden van het VHK door Indië-veteranen aan de CdK van de Provincie Friesland

 

 

Op 11 april 2012 was het bestuur van de KVNRO-afd. Friesland uitgenodigd bij het aanbieden van het verzetsherdenkingskruis (VHK) door de Indië-veteranen uit Friesland aan de Commissaris der Koningin, John Jorritsma in het Proviciehuis (Provinsjehûs) te Leeuwarden.

Er stond een erewacht van 44 Pantserinfanteriebataljon RI JWF, inclusief de stengun-wacht, opgesteld om de onderscheiding ceremonieel te ‘bewaken’. Ook hielden de CdK, de commandant van het 44e Pantserinfanteriebataljon RI JWF, luitenant-kolonel van der Touw, en voorzitter van de reünie-commissie, de heer Sjerp Haitsma, een toespraak.

 

In 1985 werd het verzetskruis toegekend vanwege de inzet van de ruim achthonderd oorlogsvrijwilligers uit Friesland en Twente, die het bataljon Friesland vormden. Zij gingen na de Tweede Wereldoorlog op verzoek van prins Bernhard naar Nederlands Indië, om daar de orde te handhaven

 

Na de nieuwbouw heeft het kruis een in het oog lopende plaats gekregen bij de entree in de publiekshal van het Provinciehuis.

 


Jack Kooistra (Nazie-jager en rechtbankjournalist en Lkol. G. Frijling


Toespraak CdK John Jorritsma





stengun-wacht bij het Verzetsherdenkingskruis


Indië-veteraan Sjerp Haitsma





Het moment van aanbieden van het Verzetsherdenkingskruis


Prominente plaats in het Provinciehuis





 De veteranen en andere genodigden


Lkol. G. Frijling praat gezellig na met de veteranen

 

terug naar hoofdmenu




2012-02-23
Commando overdracht 44e Painfbat RI J.W.F. te Havelte


Op 23 februari 2012 was een delegatie van de afdeling Friesland aanwezig bij de commando overdracht van het 44e Painfbat RI J.W.F. te Havelte.
De LKol John Clocquet droeg het commando over van het regiment J.W.F aan de LKol Paul van der Touw.

LKol J. Cloquet en de LKol G. Frijling

LKol Frijling - LKol Cloquet - Maj de Vries - Elnt. Robijn


De LKol John Clocquet werd bij zijn afscheid onderscheiden met het ereteken van de Schietclub voor Reserve Officieren Fryslân , het  "pompebledsje", voor zijn zijn verdiensten naar onze afdeling toe.
Bovendien kreeg hij het zeer begeerde embleem van de KVNRO Friesland uitgereikt op een schildje.


We wensen zowel de huidige commandant als de voormalige commandant veel succes in hun nieuwe functie.
 
terug naar hoofdmenu



2012-01-29/31 Oberlausitz


Verslag van het bijwonen van de oefening “Winter Pferd” van het 44e Painfbat RI JWF te Havelte in Oberlausitz van 29-31 januari 2012.
 
Het bestuur van de K.V.N.R.O. afd. Friesland (de Elt G. van Meegdenburg , de Elnt  J.C. Robijn en de Lkol G.Frijling,) was uitgenodigd door de bataljonsstaf van 44 Painfbat RI JWF te Havelte om een deel van de oefening "Winter Pferd" in het oefenterrein Oberlausitz  bij te wonen.
Dit grote oefenterrein is gelegen tussen Berlijn en Dresden pal aan de Poolse grens.
Het vertrek was gepland op zondag morgen 29 januari om 07.30 vanaf Havelte Brigade. Een klein misverstand omtrent plaats en tijdstip werd snel opgelost: 08.00u vertrek vanaf de Kazernepoort. Vervoer per combi in gecombineerd vervoer met beroepsmilitairen terug van verlof.
De bus reis was prima verzorgd door de twee chauffeurs van 43 stst cie. De chauffeurs waren goed. Maar al te vaak voel ik me niet safe bij een onbekende piloot.
De ontvangst door de Maj. Otsen en zijn mensen was geweldig. Na het inchecken bij de vaste kampstaf en een kennismaking op de bataljonsstaf werd ons het programma voor getoverd met alle aspecten van de oefening.

 

 

 

Het werken in de OPS met het BMS-systeem (Battlefield Management System) waarbij ieder voertuig en iedere deelnemer in het veld (dus op de digitale kaart) gespot kon worden is heel innovatief in het trainen van de manschappen. Dit biedt veel voordelen, maar moet niet uitmonden in micromanagement hetgeen zeer goed werd verwoord door Gert tijdens de nabespreking van die avond.
Ook de bespreking op die avond was zeer verhelderend. Voor mij was het weer een herinnering aan mijn periode als chef staf, alias PBC van het roemruchte 45e Painfbat uit Steenwijk.

 

De evaluatie op onze kamer


De evaluatie op onze kamer was als vanouds zeer waardevol. Alle militaire aspecten kwamen aan de orde met een vergelijk aan de tijden van weleer.
Maandagochtend vroeg op (04.00u), waarbij de ware infanteristen mentaliteit om de hoek komt kijken, om bijv. aan een ontbijtje te denken op zo ´n tijdstip. Om half vijf smaakten mij de broodjes van Carla met een warm bakje koffie voortreffelijk.
Om exact 05.00u naar de opmars van de C-compagnie waarbij men een brug moest overmeesteren. Helaas was deze door de "vijand" (de A-compagnie) opgeblazen.
De compagnie stak in de vroege ochtend in duisternis de rivier over met (Genie-) bootjes en maakte op deze manier een bruggenhoofd, om de (Genie-) brugleggende tank de gelegenheid te bieden zijn brug te leggen over het "verdwenen" brugdek d.m.v. de “brug op brug-techniek”.
De CV 90-s kwamen over de neergelegde brug en daarna werden de wielvoertuigen bijgetrokken.

Bruglegger wegens hoog water en veiligheid "op de Brug"

een CV-90 over de gelegde brug


De rupsvoertuigen werden daarna onder begeleiding van de Feldjäger (Duitse MP) en de KMAR (Nederlands) via een oversteek over de regionale verkeersweg naar het volgende kaartvierkant gebracht om de oefening te vervolgen.
Het werd voor ons daarna tijd  voor onze herbevo. Helaas waren we te laat voor het ontbijt, doch om 10.30 uur aangekomen op de bataljonsstaf vonden we daar nog wel enige broodjes en wat beleg in een doos. We hebben even iets uit het vuistje gegeten.
Bij terug keer op de staf-oefen leiding konden we het vervolg bekijken op het BMS-systeem van het afrollen van het verdere verloop van het gevechtsscenario.
De  C-compagnie moest een tankgracht nemen van 1500 meter lengte en met een breedte van 3 meter en diep eveneens drie meter. De tankgracht was rondom op enkele plaatsen ondermijnd.
Bij het oversteken van de tankgracht kon gebruik worden gemaakt van de ondertussen bijgetrokken brug leggende tank en van een genie tank met PVC buizen ( fascines).
Deze actie hebben we helaas niet kunnen volgen omdat het benaderen van de betreffende actie onmogelijk was voor ons vervoer. 
 

"Bruggenhoofdbeveiliger"

 

Het verzorgingsgebied van het 44 Painfbat RI JWF :
 
Vanaf 13.00 uur 's middags hebben we een excursie gehad in de "Logistieke trein" en alles wat nodig is om een bataljonsoefening goed te laten verlopen.
Klasse I: de voeding, deze wordt afgestemd op de gemiddelde man. Dit is ontworpen door diëtisten welke uitgaan van een jongeling, die blijkbaar aan de lijn doet. Bij het verhaal van de enthousiaste sergeant voeding werd dit ook erkend, maar er is geen extra voeding voor handen omdat dit te duur gaat worden. De keuken kan niet veel meer doen, dan de klachten in ontvangst te nemen. De liefde van de soldaat gaat door de maag en als de voeding niet klopt wordt er gemord en is de motivatie snel onder nul, net zoals de buiten temperatuur in Oberlausitz. Bovendien wordt de warme hap bereid, die er niet al te smakelijk uitziet, in een stoommagnetron, maar de maaltijd is wel warm en voedzaam!
In gevecht omstandigheden zal het geweldig zijn, maar in een vredestijd ziet het er niet bepaald smakelijk uit.
Dit is in geen vergelijk met vroeger tijden in de jaren 60  tot 90, waar de keukengroep het tot een eer strekte, dat de warme maaltijden zeer gepruimd werden door de manschappen. De beroepseer was ook hier een goede zaak.
Gelukkig was de G3 van 43 Mechbrig aanwezig, zodat ook dat niveau op de hoogte is gesteld van de (on)mogelijkheden van de keukengroep in deze tijden.
Daarna zijn we naar de Klasse III en Klasse IV gegaan welke zich op "de plaat" hadden opgesteld, zodat ook het zware transport hier zich kon vervoegen om de bestelde voorraden op te halen.
De Klasse III was opgeslagen in grote dubbelwandige opslagtanks, welke vervoerd konden worden met een speciaal laadsysteem.
Klasse II:  reserve GVT uitrusting, zowel van het onderdeel als van de enkele man-vrouw hebben we daarna bezocht.
De Klasse V was in speciale bunkers voor de veiligheid opgeborgen.
Klasse IV zijn die zaken welke niet behoren bij de normale uitrusting van het betreffende onderdeel bv Genie materiaal . Alles keurig voor handen.
Tot slot zijn we naar de Herstel peloton van 44 Painfbat RI JWF gegaan waar we zeer onder de indruk waren van het enthousiasme waarmee aanwezige TD-ers aan het werk waren . In het weekend had men de geplande BBQ drie uren opgeschoven, zodat eerst alle voertuigen zowel rups- als wielvoertuigen weer inzetbaar waren voor de oefening. Grote klasse.
Op het moment van ons bezoek waren er TD-ers, die op dat moment vrijaf van dienst hadden, (zelfs op oefening) aan de studie om zich nog beter in hun vakmanschap te bekwamen. Het logistiek personeel gaf zonder uitzondering een zeer enthousiaste uitleg over hun toko.
Geweldig !
We hebben de BC en de gehele Bataljonsstaf bij de eindbespreking hiervoor een compliment gegeven.
's Avonds na de coördinatie bijeenkomst van de Bataljonsstaf zijn we naar de nachtelijke her bevoorrading gegaan . We werden vooraf geacht om onze warme hap, dezelfde die de troepen te velde kregen, om 17.45 uur te nuttigen in de tijdelijke kantine, waarna we ons om 18.45 (uitermate warm gekleed) gereed moesten houden om te vertrekken. Het vertrek werd uitgesteld tot 20.00u. De bevoorrading werd in de duisternis (black-out) uitgevoerd.
Dit is een omvangrijke operatie waarbij alle bestelde goederen en BOS werd aangeleverd.
Hoewel de inrichting van de BEVO-straat en de bevoorrading van de troepen onder koude omstandigheden (-18*C) prima verliep, zijn er wel wat punten van verbetering te noemen. Maar daar is de oefening ook voor. De ervaring met deze zaken is niet altijd meer aanwezig.
De verbeterpunten werden ook aan de orde gebracht tijdens de einde-dag bespreking.
Op dinsdagochtend om 06.50u ontbijt, om 07.30u klaar staan met bagage, logies opgeruimd achtergelaten, begeven we ons naar de combi met dezelfde chauffeurs die ons met hun dagelijkse pendeldienst weer naar Nederland hebben gebracht. 
 

"Ons vervoer"


Wij bedanken alle geledingen van 44 Painfbat RI JWF voor het fantastische ontvangst en de openheid waar men ons is tegemoet getreden.
Al met al een mooie ervaring om kennis te maken met het moderne leger met zijn vele uitdagingen voor zowel de enkele man als de eenheid.
Voor mij persoonlijk als voormalig S 4 van een infanterie bataljon heb ik nog nooit zo'n uitvoerige excursie gehad op logistiek gebied. In theorie was de kennis aanwezig, maar nu ook in de praktijk met eigen oog aanschouwd. Een ware "training-on-the-job".
We bedanken onze begeleiders van de Sectie 3 en Sectie 4 voor hun uitleg en hun enthousiasme.
De uitnodiging van de BC voor andere leden van de KVNRO afd. Friesland zullen we graag meenemen naar onze ALV op 6 maart a.s.
 
Voor zover mijn kort verslag,
Gerard Frijling, voorzitter der KVNRO afd. Friesland.
 

terug naar hoofdmenu
 



 Copyright  KVNRO afd. Friesland  Links: www.kvnro.nl
                               Privacy   
     
     
     
     
   Laatste update: 12-06-2019
 

         
 
 
 
        




172698 bezoekers (210183 hits) sinds 31-1-2011